MODUL MEMORIJE / MEMORY MODULE

Dobrodošli na moj blog

27.04.2021.

SARAJEVO FEMME FATALE by Joanna Zielińska (MODUL MEMORIJE 2021)

20.04.2021.

Roberta BIAGIARELLI & Luigi OTTANI: IZBJEĆI RAT (SCAPPARE LA GUERRA)

11.04.2021.

MODUL MEMORIJE2021: Dodjela Nagrade za doprinos očuvanju kulture sjećanja Jasmili ŽBANIĆ

18.07.2019.

Oni pobjeđuju Nihad Kreševljaković

10.04.2018.

Modul Memorije 2018: IZLOŽBOM FREEdOM NASTAVLJA SE PROGRAM MODUL MEMORIJE 2018

Otvaranje izložbe fotografija „FreeDom“, bh. i internacionalnih fotografa i fotografkinja održat će se u četvrtak, 12. aprila, u Historijskom muzeju BiH sa početkom u 19 sati, u okviru programa Modul Memorije 2018. Izložba „FreeDom“ je projekat udruženja Kontakt realizovana u saradnji sa Modulom Memorije uz podršku Fonda Otvoreno Društvo, nastao inspirisan izbjegličkom krizom u svijetu. Prema procjenama, dva miliona Bosanaca i Hercegovaca je bilo prisiljeno da napusti svoje domove u periodu rata od 1992. do 1995. godine što je, gotovo polovina stanovništva naše zemlje. Izbjeglice iz BiH su preplavile susjedne zemlje i u većini slučajeva. dočekane su prijateljski od strane potpunih neznanaca. Od tada pa do danas, stav Evropljana prema ljudima koji bježe od nesreća, ratova i političkih progona se drastično promijenio. Izbjeglice u ovom vremenu predstavljaju teret i prijetnju onima koji nikada nisu bili u situacijama koje bi ih natjerale da shvate zašto ljudi bivaju prisiljeni bježati iz svojih domova. Možda druge, sretnije zemlje, imaju luksuz da se ne suosjećaju sa izbjegličkom nesrećom, ali građanke i građani BiH nemaju. Niko nema pravo govoriti o izbjeglicama samo u brojkama. Upravo ove činjenice su bile povod za realizaciju izložbe „FreeDoom“, čiji je cilj da podsjetimo sebe i druge na teškoće miliona raseljenih ljudi širom svijeta, a na kojoj će svoje fotografije postaviti devet fotografa i fotografkinja, koji su većinu svog profesionalnog života posvetili dokumentovanju upravo patnje izbjeglica širom svijeta. Fotografi/kinje su: Ron Haviv, Morten Hvaal, Alessio Paduano, Natalia Jidovanu, Darko Bandić, Amel Emrić, Velija Hasanbegović, Ziyah Gafić i David Verberckt. “Odabrao sam fotografije koje izražavaju pojam progona. Time sam namjeravao istaknuti riječ izbjeglica koja se prečesto miješa sa pojmovima migrant ili nezakoniti migranti. Smatram da je važno diferencirati između tih pojmova I istaći kako izbjeglice bježe od progona, rata i drugih direktnih životnih prijetnji, a ne samo kako bi započeli putovanje u potrazi za boljim životom. Postati izbjeglica nije svjestan čin!” – David Verberckt Na otvaranju izložbe, glumac Alban Ukaj i glumica Džana Pinjo će pročitati autorske izjave o tome šta su bili njihovi motiv da se počnu kroz umjetnost baviti temom izbjeglica. Izložba će za sve posjetitelje i posjetiteljke biti otvorena do 15. aprila. 2018. godine.

10.04.2018.

modul memorije 2018: OTVARANJE IZLOŽBE FREEDOM

#ModulMemorije Otvaranje izložbe “FreeDoom”, u četvrtak u 19 sati u Historijskom muzeju BiH. Fotografi/kinje su: Ron Haviv, Morten Hvaal, Alessio Paduano, Natalio Jidovanu, Darko Bandić, Amel Emrić, Velija Hasanbegović, Ziyah Gafić i David Verberckt. “Odabrao sam fotografije koje izražavaju pojam progona. Time sam namjeravao istaknuti riječ izbjeglica koja se prečesto miješa s pojmovima migrant ili nezakoniti migranti. Smatram da je važno diferencirati između tih pojmova i istaći kako izbjeglice bježe od progona, rata i drugih direktnih životnih prijetnji, a ne samo kako bi započeli putovanje u potrazi za boljim životom. Postati izbjeglica nije svjestan čin.”- David Verberckt Izložba je nastala kao projekat udruženje Kontakt u saradnji sa #ModulomMemorije uz podršku Fonda Otvoreno Društvo.

04.02.2015.

"Tajna džema od malina" / Sarajevski ratni teatar / 11., 12. i 13. februar / 20.00 / Rezervacije za predstavu svaki radni dan od 10h do 16h na 033 664 070.

01.10.2014.

Etja e Bosnjës për Zhanrin Dokumentar

Etja e Bosnjës për Zhanrin Dokumentar

Lodrat e fëmijëve në ekspozitën “Sendet e fëmijëve të vrarë në Sarajevën e rrethuar në vitet 1992-1995” Lodrat e fëmijëve në ekspozitën “Sendet e fëmijëve të vrarë në Sarajevën e rrethuar në vitet 1992-1995”
nga  Amina Hamzic
© Të drejtat autoriale

Moda e artit dokumentar në Bosnjë, në film, imazh dhe në skenë, reflekton bindjen se audiencat e pasluftës kanë nevojë të përballen me realitetin faktik të së shkuarës.

Në dramën Hypermnesia, nga regjisorja e teatrit në Bosnjës, Selma Spahic, aktorët iu tregojnë historitë e tyre audiencës.

Damir Kustura, i cili luan një nga rolet kryesore, përpiqet të tejkalojë emocionet e tij të forta dhe t’i hapë zemrën audiencës që shumë lehtë mund të dënojë ose justifikojë veprimet e tij.

Tregimi i tij është dramatik. Kustura ka lindur në Rogaticë si fëmijë i prindërve me besime dhe kombësi të ndryshme.

Babai i tij ishte boshnjak [mysliman] dhe nëna e tij, serbe. Në klasën e dytë në shkollë, pa njohurinë e prindërve të tij dhe duke vepruar mbi besimet e tij fetare, u bë synet.

Në fillim të luftës së viteve 1992-95 në Bosnjë, ai dhe familja e tij u arratisën nga ushtria serbe e Bosnjë, duke u arratisur në pyje, si lypës në fshatra të ndryshme.

Në vitin 1994, ai arriti në kryeqytetin e rrethuar të Sarajevës përmes tunelit, ku gjeti punë si muzeun në xhami dhe u bë ndjekës i sektit strikt Salafi të Islamit.

Por, pastaj braktisi shkollën e mesme dhe filloi të përdorte drogë. Pasi u largua nga banesa e tij dhe u arratis për në Stamboll, Kustura përfundoi shkollën në vitin 2000.

Më vonë, ai u regjistrua në Akademinë e Arteve në Sarajevë, ku u diplomua si nxënësi më i mirë i klasës. Tani merr pjesë në teatro të ndryshme dhe jep mësim aktrimin.

Nëse arrihet përmes teatrit, ekspozitave, filmit ose ndonjë medium tjetër artistik, përdorimi i dokumentarit është një fenomen i rëndësishëm i artit në Bosnjë, duke nxitur audiencat dhe autorët për t’u përballuar disa herë më fakte dhe kujtime jo të mirëpritura.

Duket gjithashtu se në artin në Bosnjë dhe Hercegovinë, forma e dokumentarit është e lidhur ngushtë me përvojën e luftës.

Spahic thotë se zgjodhi teatrin dokumentar pjesërisht për t’u përballur me veten, dhe kjo është arsyeja pse përgatiti shfaqjen Hypermnesia.

“Teatri dokumentar ka të bëjë me mua, si anëtare të audiencës, në një mënyrë tërësisht të re, shpesh herë duke shkaktuar emocione të forta,” kujtoi ajo.

“Jam përballuar me veten time, në mënyrë të ndershme dhe të dhimbshme. Kjo më nxiti të shfaq dokumentarin”, shtoi ajo.
Ajo thotë se në rajon ka pasur një valë të re teatrosh me shfaqje dokumentare në të cilët artistët ndeshen me të shkuarën e tyre si dhe të tashmen.

“Gjenerata e re e artistëve ka nevojë për të riparë të shkuarën, në mënyrë që të merret me të tashmen”, vazhdoi ajo.

Spahic beson se teatri dokumentar ka nevojë të shkojë thellë në temat të cilat trajton, për të tejkaluar paragjykimet.

“Teatri dokumentar është gjallë në një mënyrë të veçantë, pikërisht për shkak të vërtetësisë dhe aktualitetit të temës në momentin që ndodh”.

“Por ajo temë, në anën tjetër, mund të ketë jetëgjatësi shumë të shkurtër, nëse mbahet vetëm në bazën ditore politike.

“Nuk është rastësi që në rajon ka një valë të re teatri dokumentar”, përfundon ajo.

Aktorja Arma Tanovic-Brankovic ka përdorur gjithashtu dokumentarin, ndërsa përgatit ekspozitën e saj me sendet që i përkisnin fëmijëve të vrarë gjatë luftës.

Në ekspozitën “Objektet e fëmijëve të vrarë në Sarajevën e rrethuar nga 1992-1995” që u hap më 8 maj në Teatrin e Luftës në Sarajevë [Sarajevski Ratni Teatar] donte t’iu jepte objekteve autentike një dimension të ri, simbolik.

“Mjete shkollore, lodra, veshje dhe ditarë nga ekspozita u bënë prova.... Një metaforë për të gjithë vuajtjen njerëzore, në çdo kohë, në çdo vend”, tha Tanovic-Branovic për Balkan Insight.

Qëllimi i ekspozitës, që ishte pjesë e “Modulit të Kujtesës” këtë vit, ishte gjithashtu për të ndarë kujtimet e prindërve të fëmijëve të vrarë, me botën, kështu që t’i kthejë ato në kujtime kolektive.

Kryetari i Shoqatës së Prindërve të Fëmijëve të Vrarë, Fikret Grabovica, tha se ekspozita ishte shumë e rëndësishme për prindërit, duke qenë se paraqet të vërtetën.

“Për ne, prindërit e fëmijëve që u vranë gjatë rrethimit në Sarajevë, e vërteta dhe drejtësia janë të rëndësishme, dhe kjo ekspozitë është një mënyrë tjetër për të paraqitur të vërtetën tonë”, tha ai.

Nihad Kresevljakovic, drejtori i “Modulit të Kujtimit” dhe autor i disa filmave të shkurtër dokumentare, nga të cilët më i famshmi “A e mban mend Sarajevën?” thotë se përvoja e rrethimit dhe luftës shënuan rrugën e tij artistike përgjithmonë.

Për të, filmi dokumentar është një mjet për të treguar realitetin, edhe pse këto filma që merren me faktet, në mënyrë të paevitueshme kanë shenjën dhe nënshkrimin e vetë autorit.

Kresevljakovic thotë se lufta nuk duhet refuzuar si një temë për art duke qenë se është pjesë e realitetit të njerëzve; përmes aftësisë sonë për t’u përballur me të, mund të ndihmojmë të tjerët të bëhen të vetëdijshëm për atë që quhet esenca njerëzore.

“Përvoja e luftës është sigurisht një fenomen interesant, dhe duke ruajtur historitë e përvojave tona, mund të ndihmojmë të paktën të tjerët të bëhen të vetëdijshëm se çfarë është esenca njerëzore”, tha ai.

Kresevljakovic beson se arti duhet të merret me realitetin e pas luftës në të cilin njerëzit jetojnë çdo ditë.

“Jam pak dyshues ndaj atyre kolegëve që thonë: ‘Jam i lodhur nga lufta, duhet të punojmë me tema të tjera’”, tha ai.

“Kjo nuk është e sinqertë, dhe punimi me tema të tjera është vetëm frika për t’u marre me atë që fatkeqësisht është realitet për ne sot, pothuajse 20 vjet pas luftës”, shtoi Kresevljakovic.

Ky artikull është financuar nga projekti BICCED, i mbështetur nga Projekti Kulturor i Zvicrës

19.06.2014.

Prva emisija BBC serije "Rat koji je izmijenio svijet: Nacionalizam i Prvi svjetski rat" snima se u Sarajevu, u Sarajevskom ratnom teatru SARTR, u nedjelju 22.juna 2014. g. s početkom u 19 sati. Voditelj je legendarni Allan Little. Registrirajte se.

British Council u Bosni i Hercegovini, u partnerstvu sa BBC World Service i u saradnji sa Sarajevskim ratnim teatrom SARTR, Vas poziva da prisustvujete diskusiji na temu Nacionalizam i Prvi svjetski rat u:

 

nedjelju, 22. juna 2014. godine u 19:00 sati

u Sarajevskom ratnom teatru SARTR

 

RAT KOJI JE IZMIJENIO SVIJET

 

Prvi svjetski rat je odredio kurs dvadesetog stoljeća: nakon ovog rata u zemljama koje su u njemu učestvovale više ništa neće biti isto. Stotinu godina nakon njegovog početka, British Council i BBC World Service produciraju seriju koja razmatra žestoke učinke Prvog svjetskog rata u raznim dijelovima svijeta.

 


O programu:

Ovom prilikom BBC-jev voditelj Allan Little će sa balkanskim istoričarima Bojanom Aleksovom i Amirom Duranovićem diskutovati o rađanju nacionalnih poriva tokom Prvog svjetskog rata i o snažnom utjecaju koji ovaj rat do dana današnjeg vrši na nacionalizam kao pojavu.

 

Teatarski režiser Haris Pašović, kao jedna od vodećih figura lokalne kulturne scene, predočiti će svoj lični doživljaj atentata na nadvojvodu Franza Ferdinanda i njegovu suprugu Sophie.

 

Srdačno Vas molimo da potvrdite učešće na ovom događaju registracijom putem linka ili na email: berina.bukva@britishcouncil.ba
07.05.2014.

Modul memorije 2014: SARAJEVO: NEKAD I SAD, FOTOGRAFIJE ŠUKRIJE DŽIDŽOVIĆA

Na Dan pobjeda nad fašizmom, 9. Maja 2014. publika će imati priliku prisustvovati otvorenju posljednjeg ovogodišnjeg programam Modul Memorije 2014. U prostoru Sarajevskog ratnog teatra bit će postavljena izložba fotografija Šukrije Džidžovića „SARAJEVO NEKAD I SAD“. Radi se o autoru koji posjeduje jednu od najfascinantnijih fotografskih kolekcija koje je osobno snimio u toku opsade grada. Po njegovim riječima u tom periodu snimio je preko 5.000 fotografija. Također, do sada je Šukrija Džidžović svoje ratne fotografije predstavio u Sarajevu, Beču, New Yorku, Chicagu i Briselu. Svoju prvu izložbu imao je u periodu agresije, 1993. godine u "Colegium artisticum-u" pod nazivom "Zaustavimo Barbare". Kada je napustio Sarajevo, uputivši se ka Sjedinjenim američkim državama sa sobom je ponio samo ono što mu je bilo najvažnije - hiljade snimljenih fotografija svog grada. Već 1996. godine predstavio ih je u New Yorku. Danas, Šukrija Džidžović živi u St. Louisu. Urednik je i izdavač tjednika "SabaH", koja 17 godina redovno izlazi i distribuira se svim bh. zajednicama u Americi. Njegov dom je zahvaljujući kolekciji fotografija iz opsjednutog grada važno mjesto na društvenoj mapi BH nasljeđa. Na hiljadama fotografija ovjekovječeni su heroji odbrane, prve linije fronta, poznata lica, slike destrukcije grada, te brojna lica kojima su to bile posljednje snimljene fotografije. Tokom februara ove 2014. godine, 20 godina nakon rata, Šukrija se ponovo sa kamerom u ruci našao na ulicama Sarajeva na istim mjestima gdje je snimao svoje ratne fotografije. Trideset takvih fotografija na kojima se nalaze slike Sarajeva nekad i sad bit će postavljene u Sarajevskom ratnom teatru, 9. Maja 2014. godine. Ne propustite!


Stariji postovi